شعری از :

سعید صدیق

خیابان بی دختر بود و

انبوه دختران

            لاغر

                     رنجور

                     از نسلی که در خیابان

                     بر خشت خام جلوس فرمود هر یک خانمی شده اند

نمی دانم جانب همدلی را بگیرم

یا راهم را بگیرم و بروم

سمتی که دختران می آیند

می آیند همیشه سمت مقابل من است

کسی مرا نمی بیند

و من شما  را می بینم و

                     مشکل می توان شریکی

                                                  انتخاب کرد

اصلا چه اسراری است کسی را در تنهایی خود شریک کنیم؟

-          بقای نسل

-          بقای اصلح

-          موافقم این یکی کمی قانعم کرد شاید فردا روز دیگری است