شعری از :
زهره نعیمی
زمان
زمین
از مدار جغرافیا
کنده می شود
اتاقی ساده
تا پلک هایت را بنوازی
با رودی آرام
واژه های تاریخ را بشویی
ودر خلا تنهایی
پنجره ات را
بکشی
به سمت زیبایی
می فا سل
دو را ما
شاید گذشته
شیرین نبود
در موسیقی زمین
كليه حقوق اين سايت متعلق به مجله ادبي پياده رو مي باشد و برداشت مطالب با ذكر منبع بلامانع است
"پیاده رو فارغ از هر گونه مسائل سیاسی دغدغه اش تنها قدم زدن در جهان متن است"
