شعری از امیر سنجوری

نویسنده : امیر سنجوری
تاریخ ارسال : بیست و دوم شهریور ماه ١٣٩١


 

1)

دخترانم می گریستند و

 پسرانم کل می کشیدند

من

مرده به دنیا آمده بودم.

 

 

2)

تو

همه چیز من بودی

اما زمان

همه چیز را حل می کند.

 

 

3)

پسر ها به پدر ها رفتند و

میراث بذر ها

 به مادران مرز رسید

آغازگران درو اما

 هنوز

مین های ضد نفر اند.


      چاپ صفحه


بیان دیدگاه ها

نام و نام خانوادگی : *
ایمیل :
URL :
دیدگاه شما : *
 
کد امنیتی :