شعری از سیاوش خسروآبادی

نویسنده : سیاوش خسروآبادی
تاریخ ارسال : چهاردهم اسفند ماه ١٣٩۵


کنُداست صدایِ تپشِ فرصت مان
بایدکه کمی تند شود،این ضَرَبان
بایدکه بدزدیم همین ثانیه را
ازسُرعتِ بی وقفه ی ساعت  ،الآن

درحافظه ام بذرتراخواهم کاشت
درآینه تصویرتوخواهم انباشت
هروقت دلم برای توتنگ شود
دریک قدمی عطرِتراخواهم داشت


بازگشت